abiotikus

Hungarian

Etymology

Ultimately from Ancient Greek ἀ- (a-) +‎ βιωτικός (biōtikós, “of life”), from βίος (bíos, “life”) +‎ -ῐκός (-ĭkós).[1] With Latinate -ikus ending.

Pronunciation

  • IPA(key): [ˈɒbijotikuʃ]
  • Rhymes: -uʃ
  • Hyphenation: abi‧o‧ti‧kus
  • Syllabification: a‧bi‧o‧ti‧kus

Adjective

abiotikus (not comparable)

  1. (ecology) abiotic (nonliving, inanimate, characterised by the absence of life)
    Az abiotikus tényezők közé tartozik a víz, a fény és a hőmérséklet. ― Abiotic components include water, light, and temperature.

Declension

Inflection of abiotikus
singular plural
nominative abiotikus abiotikusak
accusative abiotikusat
abiotikust
abiotikusakat
dative abiotikusnak abiotikusaknak
instrumental abiotikussal abiotikusakkal
causal-final abiotikusért abiotikusakért
translative abiotikussá abiotikusakká
terminative abiotikusig abiotikusakig
essive-formal abiotikusként abiotikusakként
essive-modal — —
inessive abiotikusban abiotikusakban
superessive abiotikuson abiotikusakon
adessive abiotikusnál abiotikusaknál
illative abiotikusba abiotikusakba
sublative abiotikusra abiotikusakra
allative abiotikushoz abiotikusakhoz
elative abiotikusból abiotikusakból
delative abiotikusról abiotikusakról
ablative abiotikustól abiotikusaktól
non-attributive
possessive – singular
abiotikusé abiotikusaké
non-attributive
possessive – plural
abiotikuséi abiotikusakéi

Derived terms

  • abiotikusan

References

  1. ^ István Tótfalusi (2005), Idegenszó-tár: Idegen szavak értelmező és etimológiai szótára [A Storehouse of Foreign Words: An Explanatory and Etymological Dictionary of Foreign Words], Budapest: Tinta, →ISBN