abecadlnik

Polish

Etymology

    From abecadło + -nik. First attested in 1807.[1]

    Pronunciation

    • IPA(key): /a.bɛˈt͡sadl.ɲik/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -adlɲik
    • Syllabification: a‧be‧cadl‧nik

    Noun

    abecadlnik m inan

    1. (obsolete) primer (introductory book)
      Synonym: elementarz
      • 1907, Konrad Prószyński (Kazimierz Promyk), Czytelność a nieczytelność narodu. O nauczaniu kilkorakimi sposobami Promyka‎[2], Warszawa: Księgarnia i Gazeta Świąteczna, page 12:
        W innych zaś dzielnicach kraju jedynie abecadlniki drukowały się w licznych i przeróżnych wydaniach.
        However in other parts of the country only primers were printed in numerous and various editions.
    2. (obsolete) primer (book meant to teach children how to read)
      Synonym: elementarz

    Declension

    Declension of abecadlnik
    singular plural
    nominative abecadlnik abecadlniki
    genitive abecadlnika abecadlników
    dative abecadlnikowi abecadlnikom
    accusative abecadlnik abecadlniki
    instrumental abecadlnikiem abecadlnikami
    locative abecadlniku abecadlnikach
    vocative abecadlniku abecadlniki

    References

    1. ^ Jean C Hautepierre (1807), Tableau historique de la vie des rois de Pologne, servant de lecture instructive à la jeunesse : avec un vocabulaire en polonais et en allemand‎[1], volume 1, page 416

    Further reading