abdukcja

See also: abdukcją

Polish

Etymology

    Learned borrowing from Latin abductiō.[1] First attested in 1859.[2]

    Pronunciation

    • IPA(key): /abˈduk.t͡sja/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -ukt͡sja
    • Syllabification: ab‧duk‧cja

    Noun

    abdukcja f

    1. (anatomy) abduction (the act of abducing or abducting; a drawing apart; the movement which separates a limb or other part from the axis, or middle line, of the body)
      Coordinate term: addukcja
    2. (mathematics) abduction, abductive reasoning

    Declension

    Declension of abdukcja
    singular plural
    nominative abdukcja abdukcje
    genitive abdukcji abdukcji, abdukcyj1
    dative abdukcji abdukcjom
    accusative abdukcję abdukcje
    instrumental abdukcją abdukcjami
    locative abdukcji abdukcjach
    vocative abdukcjo abdukcje

    1Archaic.

    adjective

    References

    1. ^ Mirosław Bańko; Lidia Wiśniakowska (2021), “abdukcja”, in Wielki słownik wyrazów obcych, →ISBN
    2. ^ Michał Amszejewicz (1859), Dykcjonarz zawierający: wyrazy i wyrażenia z obcych języków polskiemu przyswojone, a mianowicie: w umiejętnościach, sztukach, tudzież w stylu prawniczym, administracyjnym, gazeciarskim, naukowo-filozoficznym, literackim i w potocznéj mowie używane‎[1] (in Polish), page 5

    Further reading

    • “abdukcja”, in Polish dictionaries at PWN‎[2] (in Polish)
    • abdukcja in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego