aantrekbaar

Dutch

Etymology

From aantrekken (“to attract”) +‎ -baar.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˌaːnˈtrɛk.baːr/
  • Hyphenation: aan‧trek‧baar

Adjective

aantrekbaar (comparative aantrekbaarder, superlative aantrekbaarst)

  1. attractable
  2. able to be put on (of clothing)

Inflection

Declension of aantrekbaar
uninflected aantrekbaar
inflected aantrekbare
comparative aantrekbaarder
positive comparative superlative
predicative/adverbial aantrekbaar aantrekbaarder het aantrekbaarst
het aantrekbaarste
indefinite m./f. sing. aantrekbare aantrekbaardere aantrekbaarste
n. sing. aantrekbaar aantrekbaarder aantrekbaarste
plural aantrekbare aantrekbaardere aantrekbaarste
definite aantrekbare aantrekbaardere aantrekbaarste
partitive aantrekbaars aantrekbaarders —