aanspelden
Dutch
Etymology
Pronunciation
- IPA(key): /ˈaːnˌspɛl.də(n)/
Audio: (file) - Hyphenation: aan‧spel‧den
Verb
aanspelden
- (transitive) to pin to, to affix by pinning
Conjugation
| Conjugation of aanspelden (weak, separable) | ||||
|---|---|---|---|---|
| infinitive | aanspelden | |||
| past singular | speldde aan | |||
| past participle | aangespeld | |||
| infinitive | aanspelden | |||
| gerund | aanspelden n | |||
| main clause | subordinate clause | |||
| present tense | past tense | present tense | past tense | |
| 1st person singular | speld aan | speldde aan | aanspeld | aanspeldde |
| 2nd person sing. (jij) | speldt aan, speld aan2 | speldde aan | aanspeldt | aanspeldde |
| 2nd person sing. (u) | speldt aan | speldde aan | aanspeldt | aanspeldde |
| 2nd person sing. (gij) | speldt aan | speldde aan | aanspeldt | aanspeldde |
| 3rd person singular | speldt aan | speldde aan | aanspeldt | aanspeldde |
| plural | spelden aan | speldden aan | aanspelden | aanspeldden |
| subjunctive sing.1 | spelde aan | speldde aan | aanspelde | aanspeldde |
| subjunctive plur.1 | spelden aan | speldden aan | aanspelden | aanspeldden |
| imperative sing. | speld aan | |||
| imperative plur.1 | speldt aan | |||
| participles | aanspeldend | aangespeld | ||
| 1) Archaic. 2) In case of inversion. | ||||