aanspelden

Dutch

Etymology

Compound of aan +‎ spelden.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈaːnˌspɛl.də(n)/
  • Audio:(file)
  • Hyphenation: aan‧spel‧den

Verb

aanspelden

  1. (transitive) to pin to, to affix by pinning

Conjugation

Conjugation of aanspelden (weak, separable)
infinitive aanspelden
past singular speldde aan
past participle aangespeld
infinitive aanspelden
gerund aanspelden n
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular speld aan speldde aan aanspeld aanspeldde
2nd person sing. (jij) speldt aan, speld aan2 speldde aan aanspeldt aanspeldde
2nd person sing. (u) speldt aan speldde aan aanspeldt aanspeldde
2nd person sing. (gij) speldt aan speldde aan aanspeldt aanspeldde
3rd person singular speldt aan speldde aan aanspeldt aanspeldde
plural spelden aan speldden aan aanspelden aanspeldden
subjunctive sing.1 spelde aan speldde aan aanspelde aanspeldde
subjunctive plur.1 spelden aan speldden aan aanspelden aanspeldden
imperative sing. speld aan
imperative plur.1 speldt aan
participles aanspeldend aangespeld
1) Archaic. 2) In case of inversion.