aanschudden

Dutch

Etymology

Compound of aan +‎ schudden.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈaːnˌsxʏ.də(n)/
  • Hyphenation: aan‧schud‧den

Verb

aanschudden

  1. (transitive, rare) to shake (gently) in order to provoke a reaction (e.g. to wake someone)
  2. (transitive, rare) to shake to make it or its contents fit better or more compact

Conjugation

Conjugation of aanschudden (weak, separable)
infinitive aanschudden
past singular schudde aan
past participle aangeschud
infinitive aanschudden
gerund aanschudden n
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular schud aan schudde aan aanschud aanschudde
2nd person sing. (jij) schudt aan, schud aan2 schudde aan aanschudt aanschudde
2nd person sing. (u) schudt aan schudde aan aanschudt aanschudde
2nd person sing. (gij) schudt aan schudde aan aanschudt aanschudde
3rd person singular schudt aan schudde aan aanschudt aanschudde
plural schudden aan schudden aan aanschudden aanschudden
subjunctive sing.1 schudde aan schudde aan aanschudde aanschudde
subjunctive plur.1 schudden aan schudden aan aanschudden aanschudden
imperative sing. schud aan
imperative plur.1 schudt aan
participles aanschuddend aangeschud
1) Archaic. 2) In case of inversion.