aanschrappen
Dutch
Etymology
Pronunciation
- IPA(key): /ˈaːnˌsxrɑ.pə(n)/
Audio: (file) - Hyphenation: aan‧schrap‧pen
Verb
aanschrappen
- (transitive) to mark with a short horizontal line (e.g. a hyphen or dash)
Conjugation
| Conjugation of aanschrappen (weak, separable) | ||||
|---|---|---|---|---|
| infinitive | aanschrappen | |||
| past singular | schrapte aan | |||
| past participle | aangeschrapt | |||
| infinitive | aanschrappen | |||
| gerund | aanschrappen n | |||
| main clause | subordinate clause | |||
| present tense | past tense | present tense | past tense | |
| 1st person singular | schrap aan | schrapte aan | aanschrap | aanschrapte |
| 2nd person sing. (jij) | schrapt aan, schrap aan2 | schrapte aan | aanschrapt | aanschrapte |
| 2nd person sing. (u) | schrapt aan | schrapte aan | aanschrapt | aanschrapte |
| 2nd person sing. (gij) | schrapt aan | schrapte aan | aanschrapt | aanschrapte |
| 3rd person singular | schrapt aan | schrapte aan | aanschrapt | aanschrapte |
| plural | schrappen aan | schrapten aan | aanschrappen | aanschrapten |
| subjunctive sing.1 | schrappe aan | schrapte aan | aanschrappe | aanschrapte |
| subjunctive plur.1 | schrappen aan | schrapten aan | aanschrappen | aanschrapten |
| imperative sing. | schrap aan | |||
| imperative plur.1 | schrapt aan | |||
| participles | aanschrappend | aangeschrapt | ||
| 1) Archaic. 2) In case of inversion. | ||||