aankweekbaar

Dutch

Etymology

From aankweken (“to cultivate, to grow”) +‎ -baar.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˌaːnˈkʋeːk.baːr/
  • Hyphenation: aan‧kweek‧baar

Adjective

aankweekbaar (comparative aankweekbaarder, superlative aankweekbaarst)

  1. cultivable

Inflection

Declension of aankweekbaar
uninflected aankweekbaar
inflected aankweekbare
comparative aankweekbaarder
positive comparative superlative
predicative/adverbial aankweekbaar aankweekbaarder het aankweekbaarst
het aankweekbaarste
indefinite m./f. sing. aankweekbare aankweekbaardere aankweekbaarste
n. sing. aankweekbaar aankweekbaarder aankweekbaarste
plural aankweekbare aankweekbaardere aankweekbaarste
definite aankweekbare aankweekbaardere aankweekbaarste
partitive aankweekbaars aankweekbaarders —