aankooien
Dutch
Etymology
Pronunciation
- IPA(key): /ˈaːnˌkoːi̯ə(n)/
Audio: (file) - Hyphenation: aan‧kooi‧en
Verb
aankooien
Conjugation
| Conjugation of aankooien (weak, separable) | ||||
|---|---|---|---|---|
| infinitive | aankooien | |||
| past singular | kooide aan | |||
| past participle | aangekooid | |||
| infinitive | aankooien | |||
| gerund | aankooien n | |||
| main clause | subordinate clause | |||
| present tense | past tense | present tense | past tense | |
| 1st person singular | kooi aan | kooide aan | aankooi | aankooide |
| 2nd person sing. (jij) | kooit aan, kooi aan2 | kooide aan | aankooit | aankooide |
| 2nd person sing. (u) | kooit aan | kooide aan | aankooit | aankooide |
| 2nd person sing. (gij) | kooit aan | kooide aan | aankooit | aankooide |
| 3rd person singular | kooit aan | kooide aan | aankooit | aankooide |
| plural | kooien aan | kooiden aan | aankooien | aankooiden |
| subjunctive sing.1 | kooie aan | kooide aan | aankooie | aankooide |
| subjunctive plur.1 | kooien aan | kooiden aan | aankooien | aankooiden |
| imperative sing. | kooi aan | |||
| imperative plur.1 | kooit aan | |||
| participles | aankooiend | aangekooid | ||
| 1) Archaic. 2) In case of inversion. | ||||