aankondigbaar

Dutch

Etymology

From aankondigen (“to announce”) +‎ -baar.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˌaːnˈkɔn.dəx.baːr/
  • Hyphenation: aan‧kon‧dig‧baar

Adjective

aankondigbaar (comparative aankondigbaarder, superlative aankondigbaarst)

  1. announceable

Inflection

Declension of aankondigbaar
uninflected aankondigbaar
inflected aankondigbare
comparative aankondigbaarder
positive comparative superlative
predicative/adverbial aankondigbaar aankondigbaarder het aankondigbaarst
het aankondigbaarste
indefinite m./f. sing. aankondigbare aankondigbaardere aankondigbaarste
n. sing. aankondigbaar aankondigbaarder aankondigbaarste
plural aankondigbare aankondigbaardere aankondigbaarste
definite aankondigbare aankondigbaardere aankondigbaarste
partitive aankondigbaars aankondigbaarders —

Derived terms

  • aankondigbaarheid