aankleven
Dutch
Etymology
Pronunciation
- IPA(key): /ˈaːnˌkleː.və(n)/
Audio: (file) - Hyphenation: aan‧kle‧ven
Verb
aankleven
- (ergative) to stick, to adhere [with tegen]
- (figurative) to nestle, to snuggle [with tegen]
- De geliefden zaten tegen elkaar aangekleefd. ― The lovers sat nestled up to each other.
- (figurative) to be associated with
- Er is hem lang een slecht imago aangekleefd. ― A bad image has long been associated with him.
Conjugation
| Conjugation of aankleven (weak, separable) | ||||
|---|---|---|---|---|
| infinitive | aankleven | |||
| past singular | kleefde aan | |||
| past participle | aangekleefd | |||
| infinitive | aankleven | |||
| gerund | aankleven n | |||
| main clause | subordinate clause | |||
| present tense | past tense | present tense | past tense | |
| 1st person singular | kleef aan | kleefde aan | aankleef | aankleefde |
| 2nd person sing. (jij) | kleeft aan, kleef aan2 | kleefde aan | aankleeft | aankleefde |
| 2nd person sing. (u) | kleeft aan | kleefde aan | aankleeft | aankleefde |
| 2nd person sing. (gij) | kleeft aan | kleefde aan | aankleeft | aankleefde |
| 3rd person singular | kleeft aan | kleefde aan | aankleeft | aankleefde |
| plural | kleven aan | kleefden aan | aankleven | aankleefden |
| subjunctive sing.1 | kleve aan | kleefde aan | aankleve | aankleefde |
| subjunctive plur.1 | kleven aan | kleefden aan | aankleven | aankleefden |
| imperative sing. | kleef aan | |||
| imperative plur.1 | kleeft aan | |||
| participles | aanklevend | aangekleefd | ||
| 1) Archaic. 2) In case of inversion. | ||||