aankleedbaar

Dutch

Etymology

From aankleden (“to dress, to clothe”) +‎ -baar.

Pronunciation

  • IPA(key): /ˌaːnˈkleːt.baːr/
  • Hyphenation: aan‧kleed‧baar

Adjective

aankleedbaar (comparative aankleedbaarder, superlative aankleedbaarst)

  1. dressable, suitable for putting on clothes

Inflection

Declension of aankleedbaar
uninflected aankleedbaar
inflected aankleedbare
comparative aankleedbaarder
positive comparative superlative
predicative/adverbial aankleedbaar aankleedbaarder het aankleedbaarst
het aankleedbaarste
indefinite m./f. sing. aankleedbare aankleedbaardere aankleedbaarste
n. sing. aankleedbaar aankleedbaarder aankleedbaarste
plural aankleedbare aankleedbaardere aankleedbaarste
definite aankleedbare aankleedbaardere aankleedbaarste
partitive aankleedbaars aankleedbaarders —

Derived terms

  • aankleedbaarheid