ałunit

Polish

Etymology

    From ałun + -it.[1][2] First attested in 1846.[3][4]

    Pronunciation

    • IPA(key): /aˈwu.ɲit/
    • Audio:(file)
    • Rhymes: -uɲit
    • Syllabification: a‧łu‧nit

    Noun

    ałunit m inan

    1. (mineralogy) alunite

    Declension

    Declension of ałunit
    singular plural
    nominative ałunit ałunity
    genitive ałunitu ałunitów
    dative ałunitowi ałunitom
    accusative ałunit ałunity
    instrumental ałunitem ałunitami
    locative ałunicie ałunitach
    vocative ałunicie ałunity

    Derived terms

    adjective
    adjective

    References

    1. ^ Mirosław Bańko; Lidia Wiśniakowska (2021), “ałunit”, in Wielki słownik wyrazów obcych, →ISBN
    2. ^ Witold Doroszewski, editor (1958–1969), “ałunit”, in Słownik języka polskiego (in Polish), Warszawa: PWN
    3. ^ Teofil Rybicki (1846), Zasady technologii chemicznéj obejmujące wiadomości treściwie zebrane o fabrykacyi i użytkach ważniejszych produktów mineralnych‎[1] (in Polish), page 196
    4. ^ ałunit in Narodowy Fotokorpus Języka Polskiego

    Further reading