ağababa

Turkish

Etymology

    From ağa + baba.

    Pronunciation

    • Hyphenation: a‧ğa‧ba‧ba

    Noun

    ağababa (definite accusative ağababayı, plural ağababalar)

    1. term used to address an older man (familiar)
    2. grandfather, oldest man in the family

    Declension

    Declension of ağababa
    singular plural
    nominative ağababa ağababalar
    definite accusative ağababayı ağababaları
    dative ağababaya ağababalara
    locative ağababada ağababalarda
    ablative ağababadan ağababalardan
    genitive ağababanın ağababaların

    References

    • “ağababa”, in Turkish dictionaries, Türk Dil Kurumu