Zaubern
See also: zaubern
German
Pronunciation
Noun
Zaubern n (strong, genitive Zauberns, no plural)
- gerund of zaubern
Declension
| singular | |||
|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | |
| nominative | ein | das | Zaubern |
| genitive | eines | des | Zauberns |
| dative | einem | dem | Zaubern |
| accusative | ein | das | Zaubern |
Noun
Zaubern m
- dative plural of Zauber