Wohnort
German
Etymology
wohnen (“reside”) + Ort (“place”)
Pronunciation
Noun
Wohnort m (strong, genitive Wohnortes or Wohnorts, plural Wohnorte)
- place of residence
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | ein | der | Wohnort | die | Wohnorte |
| genitive | eines | des | Wohnortes, Wohnorts | der | Wohnorte |
| dative | einem | dem | Wohnort, Wohnorte1 | den | Wohnorten |
| accusative | einen | den | Wohnort | die | Wohnorte |
1Now rare, see notes.