Wohlleben
German
Etymology
Pronunciation
Noun
Wohlleben n (strong, genitive Wohllebens, no plural)
Declension
| singular | |||
|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | |
| nominative | ein | das | Wohlleben |
| genitive | eines | des | Wohllebens |
| dative | einem | dem | Wohlleben |
| accusative | ein | das | Wohlleben |
Further reading
- “Wohlleben” in Duden online