Winterling

German

Etymology

    From Winter +‎ -ling.

    Pronunciation

    • IPA(key): /ˈvɪntərlɪŋ/, [ˈvɪn.tɐ.lɪŋ]
    • Hyphenation: Win‧ter‧ling

    Noun

    Winterling m (strong, genitive Winterlings, plural Winterlinge)

    1. winter aconite

    Declension

    Declension of Winterling [masculine, strong]
    singular plural
    indef. def. noun def. noun
    nominative ein der Winterling die Winterlinge
    genitive eines des Winterlings der Winterlinge
    dative einem dem Winterling den Winterlingen
    accusative einen den Winterling die Winterlinge