Widerlegen

German

Noun

Widerlegen n (strong, genitive Widerlegens, no plural)

  1. gerund of widerlegen

Declension

Declension of Widerlegen [sg-only, neuter, strong]
singular
indef. def. noun
nominative ein das Widerlegen
genitive eines des Widerlegens
dative einem dem Widerlegen
accusative ein das Widerlegen