Welplein

German

Etymology

    From Welpe +‎ -lein.

    Noun

    Welplein n (strong, genitive Welpleins, plural Welplein)

    1. diminutive of Welpe
      Synonym: Welpchen

    Declension

    Declension of Welplein [neuter, strong]
    singular plural
    indef. def. noun def. noun
    nominative ein das Welplein die Welplein
    genitive eines des Welpleins der Welplein
    dative einem dem Welplein den Welplein
    accusative ein das Welplein die Welplein