Weiblein
German
Etymology
From Weib (“woman”) + -lein (diminutive suffix).
Pronunciation
Noun
Weiblein n (strong, genitive Weibleins, plural Weiblein)
- diminutive of Weib
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | ein | das | Weiblein | die | Weiblein |
| genitive | eines | des | Weibleins | der | Weiblein |
| dative | einem | dem | Weiblein | den | Weiblein |
| accusative | ein | das | Weiblein | die | Weiblein |