Wegnahme
German
Etymology
Deverbal from wegnehmen.
Pronunciation
Noun
Wegnahme f (genitive Wegnahme, plural Wegnahmen)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | eine | die | Wegnahme | die | Wegnahmen |
| genitive | einer | der | Wegnahme | der | Wegnahmen |
| dative | einer | der | Wegnahme | den | Wegnahmen |
| accusative | eine | die | Wegnahme | die | Wegnahmen |
Further reading
- “Wegnahme” in Duden online