Weberbock
German
Etymology
From Weber (“weaver”) + Bock (“buck, longhorn beetle”).
Noun
Weberbock m (strong, genitive Weberbockes or Weberbocks, plural Weberböcke)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | ein | der | Weberbock | die | Weberböcke |
| genitive | eines | des | Weberbockes, Weberbocks | der | Weberböcke |
| dative | einem | dem | Weberbock, Weberbocke1 | den | Weberböcken |
| accusative | einen | den | Weberbock | die | Weberböcke |
1Now rare, see notes.