Vratislaus

Latin

Etymology

    Borrowed from Polish Wratysław + -us m.

    Pronunciation

    Proper noun

    Vratislaus m sg (genitive Vratislaī); second declension

    1. a male given name from Polish
      • 1626, Salomon Neugebauer, Icones et vitae principum ac regum Poloniae omnium, page 15:
        Filios compulares, ac ex legitima quidem uxore Popielum suscepit, penes quemrerum summam esse volvit: e connubiis vero diversis viginti circiter, upote; Boleslaum, Bogdalum, Casimirum, Vladislaum, Vratislaum, Otam, [...]
        He had children by marriage, and indeed by his legitimate wife Popiel, and he wanted the sum of them to be in his possession: but from different marriages he had about twenty, including: Bolesław, Bogdał, Kazimierz, Władysław, Wratysław, Ota, [...]

    Declension

    Second-declension noun, singular only.

    singular
    nominative Vratislaus
    genitive Vratislaī
    dative Vratislaō
    accusative Vratislaum
    ablative Vratislaō
    vocative Vratislae

    Descendants

    • → English: Vratislaus