Verulanus

Latin

Etymology

    From Verulae + -ānus.

    Adjective

    Verulānus (feminine Verulāna, neuter Verulānum); first/second-declension adjective

    1. Verulan

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative Verulānus Verulāna Verulānum Verulānī Verulānae Verulāna
    genitive Verulānī Verulānae Verulānī Verulānōrum Verulānārum Verulānōrum
    dative Verulānō Verulānae Verulānō Verulānīs
    accusative Verulānum Verulānam Verulānum Verulānōs Verulānās Verulāna
    ablative Verulānō Verulānā Verulānō Verulānīs
    vocative Verulāne Verulāna Verulānum Verulānī Verulānae Verulāna

    Noun

    Verulānus m sg (genitive Verulānī); second declension

    1. Verulan

    Declension

    Second-declension noun.

    singular plural
    nominative Verulānus Verulānī
    genitive Verulānī Verulānōrum
    dative Verulānō Verulānīs
    accusative Verulānum Verulānōs
    ablative Verulānō Verulānīs
    vocative Verulāne Verulānī

    Descendants

    • → English: Verulan
    • French: vérulan / Vérulan

    Further reading

    • “Vĕrŭlæ”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.