Vergilianus

Latin

Etymology

    From Vergilius + -ānus.

    Pronunciation

    Adjective

    Vergiliānus (feminine Vergiliāna, neuter Vergiliānum); first/second-declension adjective

    1. of or belonging to the poet Virgil, Virgilian
      • c. 35 CE – 100 CE, Quintilianus, Instituto Oratoria 1.3.13:
        ‘habendumque in animo semper illud Vergilianum: adeo in teneris consuescere multum est.’
        ‘‘and we must never forget the words of Virgil, "So strong is custom formed in early years."’’

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative Vergiliānus Vergiliāna Vergiliānum Vergiliānī Vergiliānae Vergiliāna
    genitive Vergiliānī Vergiliānae Vergiliānī Vergiliānōrum Vergiliānārum Vergiliānōrum
    dative Vergiliānō Vergiliānae Vergiliānō Vergiliānīs
    accusative Vergiliānum Vergiliānam Vergiliānum Vergiliānōs Vergiliānās Vergiliāna
    ablative Vergiliānō Vergiliānā Vergiliānō Vergiliānīs
    vocative Vergiliāne Vergiliāna Vergiliānum Vergiliānī Vergiliānae Vergiliāna

    Descendants

    • English: Virgilian
    • Italian: virgiliano
    • Swedish: vergiliansk

    References