Verbalsubstantiv
German
Etymology
verbal + Substantiv
Pronunciation
Noun
Verbalsubstantiv n (strong, genitive Verbalsubstantivs, plural Verbalsubstantive)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | ein | das | Verbalsubstantiv | die | Verbalsubstantive |
| genitive | eines | des | Verbalsubstantivs | der | Verbalsubstantive |
| dative | einem | dem | Verbalsubstantiv | den | Verbalsubstantiven |
| accusative | ein | das | Verbalsubstantiv | die | Verbalsubstantive |
Further reading
- “Verbalsubstantiv” in Duden online
Categories: