Urmeer
German
Etymology
ur- (“primeval”) + Meer (“sea”)
Noun
Urmeer n (strong, genitive Urmeers or Urmeeres, plural Urmeere)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | ein | das | Urmeer | die | Urmeere |
| genitive | eines | des | Urmeers, Urmeeres | der | Urmeere |
| dative | einem | dem | Urmeer, Urmeere1 | den | Urmeeren |
| accusative | ein | das | Urmeer | die | Urmeere |
1Now rare, see notes.
Synonyms
- Urozean