Umman

See also: umman

Turkish

Etymology

    Inherited from Ottoman Turkish عمان (’uman), borrowed from Arabic عُمَان (ʕumān).

    Pronunciation

    • Audio:(file)

    Proper noun

    Umman

    1. Oman (a country in West Asia in the Middle East)

    Declension

    Declension of Umman
    singular plural
    nominative Umman -
    definite accusative Umman'ı -
    dative Umman'a -
    locative Umman'da -
    ablative Umman'dan -
    genitive Umman'ın -
    Possessive forms of Umman
    singular plural
    benim (my) Umman'ım Ummanlarım
    senin (your) Umman'ın Ummanların
    onun (his/her/its) Umman'ı Ummanları
    bizim (our) Umman'ımız Ummanlarımız
    sizin (your) Umman'ınız Ummanlarınız
    onların (their) Umman'ı
    Ummanları
    Ummanları

    See also