Tusculanus

Latin

Etymology

    From Tusculum + -ānus.

    Adjective

    Tusculānus (feminine Tusculāna, neuter Tusculānum); first/second-declension adjective

    1. Tusculan

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative Tusculānus Tusculāna Tusculānum Tusculānī Tusculānae Tusculāna
    genitive Tusculānī Tusculānae Tusculānī Tusculānōrum Tusculānārum Tusculānōrum
    dative Tusculānō Tusculānae Tusculānō Tusculānīs
    accusative Tusculānum Tusculānam Tusculānum Tusculānōs Tusculānās Tusculāna
    ablative Tusculānō Tusculānā Tusculānō Tusculānīs
    vocative Tusculāne Tusculāna Tusculānum Tusculānī Tusculānae Tusculāna

    Noun

    Tusculānus m sg (genitive Tusculānī); second declension

    1. Tusculan

    Declension

    Second-declension noun.

    singular plural
    nominative Tusculānus Tusculānī
    genitive Tusculānī Tusculānōrum
    dative Tusculānō Tusculānīs
    accusative Tusculānum Tusculānōs
    ablative Tusculānō Tusculānīs
    vocative Tusculāne Tusculānī

    Descendants

    • → English: Tusculan
    • French: tusculan / Tusculan
    • Middle French: tusculain / Tusculain

    Further reading

    • “Tuscŭlānus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.