Turcicus
Latin
Etymology
Etymology tree
From Turcus (“Turk”) + -icus (“-ish”).
Pronunciation
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [ˈtur.t͡ʃi.kus]
Adjective
Turcicus (feminine Turcica, neuter Turcicum); first/second-declension adjective
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | Turcicus | Turcica | Turcicum | Turcicī | Turcicae | Turcica | |
| genitive | Turcicī | Turcicae | Turcicī | Turcicōrum | Turcicārum | Turcicōrum | |
| dative | Turcicō | Turcicae | Turcicō | Turcicīs | |||
| accusative | Turcicum | Turcicam | Turcicum | Turcicōs | Turcicās | Turcica | |
| ablative | Turcicō | Turcicā | Turcicō | Turcicīs | |||
| vocative | Turcice | Turcica | Turcicum | Turcicī | Turcicae | Turcica | |