Tunke
See also: tunke
German
Pronunciation
Noun
Tunke f (genitive Tunke, plural Tunken)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | eine | die | Tunke | die | Tunken |
| genitive | einer | der | Tunke | der | Tunken |
| dative | einer | der | Tunke | den | Tunken |
| accusative | eine | die | Tunke | die | Tunken |