Troius

Latin

Etymology

    Borrowed from Ancient Greek Τρώϊος (Trṓïos).

    Pronunciation

    Adjective

    Trōius (feminine Trōia, neuter Trōium); first/second-declension adjective

    1. Trojan

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative Trōius Trōia Trōium Trōiī Trōiae Trōia
    genitive Trōiī Trōiae Trōiī Trōiōrum Trōiārum Trōiōrum
    dative Trōiō Trōiae Trōiō Trōiīs
    accusative Trōium Trōiam Trōium Trōiōs Trōiās Trōia
    ablative Trōiō Trōiā Trōiō Trōiīs
    vocative Trōie Trōia Trōium Trōiī Trōiae Trōia

    References

    • “Troius”, in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879), A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
    • “Troius”, in Charlton T. Lewis (1891), An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
    • “Troius”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.