Token
German
Etymology
Borrowed from English token. Doublet of Zeichen.
Pronunciation
Noun
Token n or m (strong, genitive Tokens, plural Tokens or Token)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | ein | das, der | Token | die | Tokens, Token |
| genitive | eines | des | Tokens | der | Tokens, Token |
| dative | einem | dem | Token | den | Tokens, Token |
| accusative | ein, einen | das, den | Token | die | Tokens, Token |