Tippel
See also: tippel
German
Etymology 1
From tippen (“to tap, strike lightly”).
Noun
Tippel m (strong, genitive Tippels, plural Tippel)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | ein | der | Tippel | die | Tippel |
| genitive | eines | des | Tippels | der | Tippel |
| dative | einem | dem | Tippel | den | Tippeln |
| accusative | einen | den | Tippel | die | Tippel |
Etymology 2
Noun
Tippel m (strong, genitive Tippels, plural Tippel)
Further reading
- “Tippel” in Duden online