Tinnitus
See also: tinnitus
German
Etymology
Borrowed from Latin tinnītus. The first-syllable stress is from a generalisation of the tendency that penultimate Latin -i- is short; compare the same in Libido.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈtɪnitʊs/ (usual for both singular and plural)
- IPA(key): /ˈtɪniˌtuːs/ (learned variant for the plural)
- IPA(key): /ˈtiːnitʊs/ (rare, nonstandard)
Noun
Tinnitus m (strong, genitive Tinnitus, plural Tinnitus or Tinnitusse)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | ein | der | Tinnitus | die | Tinnitus, Tinnitusse |
| genitive | eines | des | Tinnitus | der | Tinnitus, Tinnitusse |
| dative | einem | dem | Tinnitus | den | Tinnitus, Tinnitussen |
| accusative | einen | den | Tinnitus | die | Tinnitus, Tinnitusse |
Further reading
- “Tinnitus” in Duden online
Tinnitus on the German Wikipedia.Wikipedia de