German
Pronunciation
- IPA(key): /ˈtiːfˌʃtaːpl̩n/
- Hyphenation: Tief‧sta‧peln
Noun
Tiefstapeln n (genitive Tiefstapelns, no plural)
- gerund of tiefstapeln
Declension
Declension of Tiefstapeln [sg-only, neuter, strong]
|
|
singular
|
|
|
indef.
|
def.
|
noun
|
| nominative
|
ein
|
das
|
Tiefstapeln
|
| genitive
|
eines
|
des
|
Tiefstapelns
|
| dative
|
einem
|
dem
|
Tiefstapeln
|
| accusative
|
ein
|
das
|
Tiefstapeln
|
Hidden categories:
- Pages with entries
- Pages with 1 entry