Terrine
See also: terrine
German
Etymology
Borrowed from French terrine (“clay dish”).
Pronunciation
Noun
Terrine f (genitive Terrine, plural Terrinen)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | eine | die | Terrine | die | Terrinen |
| genitive | einer | der | Terrine | der | Terrinen |
| dative | einer | der | Terrine | den | Terrinen |
| accusative | eine | die | Terrine | die | Terrinen |