Türgriff
German
Etymology
From Tür (door) + Griff (handle).
Pronunciation
Noun
Türgriff m (strong, genitive Türgriffes or Türgriffs, plural Türgriffe)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | ein | der | Türgriff | die | Türgriffe |
| genitive | eines | des | Türgriffes, Türgriffs | der | Türgriffe |
| dative | einem | dem | Türgriff, Türgriffe1 | den | Türgriffen |
| accusative | einen | den | Türgriff | die | Türgriffe |
1Now rare, see notes.
Synonyms
Derived terms
- Haustürgriff
- Küchentürgriff
- Kellertürgriff
- Wohnzimmertürgriff