Törn
German
Etymology
Borrowed from English turn, 20th c.
Pronunciation
Noun
Törn m (strong, genitive Törns, plural Törns)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | ein | der | Törn | die | Törns |
| genitive | eines | des | Törns | der | Törns |
| dative | einem | dem | Törn | den | Törns |
| accusative | einen | den | Törn | die | Törns |
Derived terms
- Rundtörn
- Seetörn
- Segeltörn
- Törnantrieb