Strecke
See also: strecke
German
Etymology
Deverbal from strecken.
Pronunciation
Noun
Strecke f (genitive Strecke, plural Strecken)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | eine | die | Strecke | die | Strecken |
| genitive | einer | der | Strecke | der | Strecken |
| dative | einer | der | Strecke | den | Strecken |
| accusative | eine | die | Strecke | die | Strecken |
Hyponyms
- Bahnstrecke
- Durststrecke
- Fotostrecke
- Kurzstrecke
- Langstrecke
- Mittelstrecke
- Teilstrecke
- Wegstrecke
Related terms
- Streckenabschnitt, Streckenwärter, Streckenzug
Descendants
Further reading
- “Strecke”, in Digitales Wörterbuch der deutschen Sprache[1] (in German)
- “Strecke” in Deutsches Wörterbuch von Jacob und Wilhelm Grimm, 16 vols., Leipzig 1854–1961.
- “Strecke” in Duden online
Hunsrik
Pronunciation
- IPA(key): /ˈʃtrekə/
Noun
Strecke f
- plural of Streck