Staublappen
German
Etymology
Staub (“dust”) + Lappen (“cloth, rag”)
Pronunciation
Noun
Staublappen m (strong, genitive Staublappens, plural Staublappen)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | ein | der | Staublappen | die | Staublappen |
| genitive | eines | des | Staublappens | der | Staublappen |
| dative | einem | dem | Staublappen | den | Staublappen |
| accusative | einen | den | Staublappen | die | Staublappen |
Further reading
- “Staublappen” in Duden online