Staatsbesitz
German
Etymology
Pronunciation
Noun
Staatsbesitz m (strong, genitive Staatsbesitzes, no plural)
Declension
| singular | |||
|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | |
| nominative | ein | der | Staatsbesitz |
| genitive | eines | des | Staatsbesitzes |
| dative | einem | dem | Staatsbesitz, Staatsbesitze1 |
| accusative | einen | den | Staatsbesitz |
1Now rare, see notes.
Further reading
- “Staatsbesitz” in Duden online