Sprue
See also: sprue
German
Noun
Sprue f (genitive Sprue, plural Spruen)
- sprue (all senses)
Declension
| singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | def. | noun | |
| nominative | eine | die | Sprue | die | Spruen |
| genitive | einer | der | Sprue | der | Spruen |
| dative | einer | der | Sprue | den | Spruen |
| accusative | eine | die | Sprue | die | Spruen |
Further reading
Categories: