Spitzen
See also: spitzen
German
Pronunciation
Noun
Spitzen n (strong, genitive Spitzens, no plural)
- gerund of spitzen
Declension
| singular | |||
|---|---|---|---|
| indef. | def. | noun | |
| nominative | ein | das | Spitzen |
| genitive | eines | des | Spitzens |
| dative | einem | dem | Spitzen |
| accusative | ein | das | Spitzen |
Noun
Spitzen
- plural of Spitze