Sinensis

See also: sinensis

Latin

Alternative forms

Etymology

    From Sīnae (“China, the Chinese people”) + -ēnsis.

    Pronunciation

    Adjective

    Sī̆nēnsis (neuter Sī̆nēnse); third-declension two-termination adjective

    1. Chinese
      • 1579, Garcia de Orta (Portuguese), Charles de l'Écluse (Latin translation), Aromatum, et Simplicium Aliquot Medicamentorum apud Indos Nascentium Historia (3rd ed.), p. 58-59
        CETERVM quòd Canellæ diuerſa Cinnamomi & Caßiæ nomina indita fuerint, occaſionem præbuiſſe puto mercatores Chinenſes (nam Annales vrbis Ormuz prodũt olim quadringentas naues è China vno eodémque tempore eò appuliſſe) qui cum è ſua regione aurum, ſericum, vaſa murrhina (porcellanas vocant) moſchum, cuprum, margaritas, aliasq[ue] huiuſmodi merces eueherent
        (please add an English translation of this quotation)

    Declension

    Third-declension two-termination adjective.

    Noun

    Sī̆nēnsis m or f (genitive Sī̆nēnsis); third declension

    1. (usually in the plural) a Chinese person
      • 1741, Jacob Friedrich Reimmann, Historia Literaria Babyloniorum et Sinensium, page 7:
        Nihil eſſe in Philoſophia Græcanica & Barbarica, qvod cum philoſophia Sinenſium antiqva componi poſſit, ſive vetuſtatem ſpectemus ſive dignitatem.
        That nothing in Greek or foreign philosophy can be compared to the ancient philosophy of the Chinese, be it age or dignity we consider.

    Declension

    Third-declension two-termination adjective.