Sincan
Turkish
Pronunciation
- IPA(key): /sin.d͡ʒan/
Etymology 1
Inherited from Ottoman Turkish سنجان. By surface analysis, sin (“grave”) + can (“soul”).
Proper noun
Sincan
Declension
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | Sincan | Sincanlar |
| definite accusative | Sincan'ı | Sincanları |
| dative | Sincan'a | Sincanlara |
| locative | Sincan'da | Sincanlarda |
| ablative | Sincan'dan | Sincanlardan |
| genitive | Sincan'ın | Sincanların |
| singular | plural | |
|---|---|---|
| benim (my) | Sincan'ım | Sincanlarım |
| senin (your) | Sincan'ın | Sincanların |
| onun (his/her/its) | Sincan'ı | Sincanları |
| bizim (our) | Sincan'ımız | Sincanlarımız |
| sizin (your) | Sincan'ınız | Sincanlarınız |
| onların (their) | Sincan'ı Sincanları |
Sincanları |
Derived terms
- Sincanlı
Etymology 2
Proper noun
Sincan
Categories:
- Turkish terms with IPA pronunciation
- Turkish terms derived from Ottoman Turkish
- Turkish compound terms
- Turkish terms inherited from Ottoman Turkish
- Turkish lemmas
- Turkish proper nouns
- tr:Districts of Ankara Province, Turkey
- tr:Places in Ankara Province, Turkey
- tr:Places in Turkey
- Turkish terms derived from Chinese
- Turkish terms borrowed from Chinese
- tr:Xinjiang, China
- tr:Provinces and autonomous regions of China
- tr:Places in China