Silenicus
Latin
Etymology
Borrowed from Ancient Greek Σῑληνῐκός (Sīlēnĭkós). By surface analysis, Sīlēnus + -icus.
Pronunciation
- (Classical Latin) IPA(key): [siːˈɫeː.nɪ.kʊs]
- (modern Italianate Ecclesiastical) IPA(key): [siˈlɛː.ni.kus]
Adjective
Sīlēnicus (feminine Sīlēnica, neuter Sīlēnicum); first/second-declension adjective
Declension
First/second-declension adjective.
| singular | plural | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | ||
| nominative | Sīlēnicus | Sīlēnica | Sīlēnicum | Sīlēnicī | Sīlēnicae | Sīlēnica | |
| genitive | Sīlēnicī | Sīlēnicae | Sīlēnicī | Sīlēnicōrum | Sīlēnicārum | Sīlēnicōrum | |
| dative | Sīlēnicō | Sīlēnicae | Sīlēnicō | Sīlēnicīs | |||
| accusative | Sīlēnicum | Sīlēnicam | Sīlēnicum | Sīlēnicōs | Sīlēnicās | Sīlēnica | |
| ablative | Sīlēnicō | Sīlēnicā | Sīlēnicō | Sīlēnicīs | |||
| vocative | Sīlēnice | Sīlēnica | Sīlēnicum | Sīlēnicī | Sīlēnicae | Sīlēnica | |
Descendants
Further reading
- “Sīlēnicus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.