Shakespearius

Latin

Etymology

From English Shakespeare +‎ -ius.

Pronunciation

Proper noun

Shakespeārius m (genitive Shakespeāriī); second declension

  1. Shakespeare
    • 1765, Origines Typographicae. Gerardo Meerman Auctore. Tomus Alter., page VII:
      Si quæras, e quibus fontibus quoad facta hiſtorica biberit Shakeſpearius, reſpondebit Anonymus in vitis Poetarum Anglorum (the Poetical Regiſter) Vol. II. p. 231. edit. Lond. 1724. eum conſuluiſſe fabianum, pol. virgilium, hallium, molinshedium, graftonum, stowium, speedium, &c.
      (please add an English translation of this quotation)
    • 1799, Aristophanis Nubes, page XXXIX:
      Tragicae autem illae comoediae quales ſint, quibusdam ſcenis tragoediarum ſuarum ostendit Shakeſpearius.
      (please add an English translation of this quotation)
    • 1811, Aeschyli Tragœdiæ Quæ Supersunt, Deperditarum Fabularum Fragmenta, page 176:
      Nec ipse quidem Shakespearius major esse potuit.
      (please add an English translation of this quotation)
    • 2004, Marcus Junkelmann, Hollywoods Traum von Rom: »Gladiator« und die Tradition des Monumentalfilms, →ISBN:
      Nunc autem quod somniis quoque Acrifoliensibus sive Hollywoodianis operam dedisti eisque doctrinae immensae tuae lumen admovisti, id hercle magnopere laudo ac comprobo. nam si quaerimus quid his novis temporibus homines de Roma vetusta senserint sentiantque, non solum Petrarcas, Shakespearios, Racinios, Goethios aliosque humanitatis principes consulere debemus, sed etiam ad haec minora et recentiora, quae tamen sunt lepidissima, descendere. quod tu facis sermone tam iocoso ac faceto, ut, tua cum legimus, in ipso cinemateo versari nobis videamur.
      (please add an English translation of this quotation)

Declension

Second-declension noun.

singular plural
nominative Shakespeārius Shakespeāriī
genitive Shakespeāriī Shakespeāriōrum
dative Shakespeāriō Shakespeāriīs
accusative Shakespeārium Shakespeāriōs
ablative Shakespeāriō Shakespeāriīs
vocative Shakespeārie Shakespeāriī