Senonicus

Latin

Alternative forms

  • Sē̆nō̆nius

Etymology

    From Sē̆nō̆nēs + -icus.

    Pronunciation

    Adjective

    Sē̆nō̆nicus (feminine Sē̆nō̆nica, neuter Sē̆nō̆nicum); first/second-declension adjective

    1. (relational) Related to the Senones, a Gaulish tribe
      1. Bellum Senonicum: Battle of the Allia (387 BCE)

    Declension

    First/second-declension adjective.

    singular plural
    masculine feminine neuter masculine feminine neuter
    nominative Sē̆nō̆nicus Sē̆nō̆nica Sē̆nō̆nicum Sē̆nō̆nicī Sē̆nō̆nicae Sē̆nō̆nica
    genitive Sē̆nō̆nicī Sē̆nō̆nicae Sē̆nō̆nicī Sē̆nō̆nicōrum Sē̆nō̆nicārum Sē̆nō̆nicōrum
    dative Sē̆nō̆nicō Sē̆nō̆nicae Sē̆nō̆nicō Sē̆nō̆nicīs
    accusative Sē̆nō̆nicum Sē̆nō̆nicam Sē̆nō̆nicum Sē̆nō̆nicōs Sē̆nō̆nicās Sē̆nō̆nica
    ablative Sē̆nō̆nicō Sē̆nō̆nicā Sē̆nō̆nicō Sē̆nō̆nicīs
    vocative Sē̆nō̆nice Sē̆nō̆nica Sē̆nō̆nicum Sē̆nō̆nicī Sē̆nō̆nicae Sē̆nō̆nica

    References

    • “Senonicus”, in Gaffiot, Félix (1934), Dictionnaire illustré latin-français, Hachette.